Voorbeelden van klanten die je voorgingen

Janiek: “Ik was er echt kapot van dat ik op de boventalligen-lijst kwam. Ik heb nu echter een plek die me nog veel beter past”.

Janiek: “Ik heb vijf jaar geleden een carriëre switch gemaakt. Heel bewust! Ik heb sindsdien keihard gewerkt en er is veel gelukt. Ik ben er echt helemaal voor gegaan. Onze organisatie zit nu momenteel in een reorganisatie en wat ik nooit had gedacht is toch gebeurd: ik ben op de lijst van boventalligen terecht gekomen. Ik ben er echt helemaal stuk van.”

Janiek had even tijd nodig om de shock te verwerken. Zij is daarna aan de slag gegaan en heeft van een nadeel een voordeel gemaakt. Samen hebben we haar talenten op een rij gezet en gereflecteerd wat ze nu echt wilde. Uiteindelijk heeft ze gesolliciteerd op een functie twee niveaus hoger dan haar vorige functie. Ze realiseerde zich dat ze misschien wel meer kon dan ze liet zien. Belangrijke thema’s bleken: gaan staan voor wat ze kan, senioriteit durven pakken, en zichtbaar durven worden. Ze heeft haar nieuwe baan in een gesprek binnen gesleept omdat ze precies kon vertellen waarom juist zij zo geschikt was om deze klus te gaan klaren.

Tom: “Ik kan weer slapen, ik voel me fit en ik ga goed in mijn werk”.

Tom was doodop. Hij sliep slecht en had enorme stress. Maandagochtend ging hij met buikpijn de auto in omdat hij als een berg opzag tegen alles wat hij moest doen. Zijn inbox was langzamerhand ontploft en hij had geen overzicht meer over zijn prioriteiten. Heb ik een burn-out vroeg hij zich af? Dat kan toch niet waar zijn? Dat is toch iets voor anderen?

Tom had inderdaad een burn-out, en een fikse. We zijn gestart met het op orde krijgen van zijn life-style. Na controle bij de huisarts bleken er geen medische oorzaken. We maakten een plan waarin hij stopte met drinken, ging sporten, gezond ging eten. Hij knapte op maar de twijfel was niet weg. Nadat hij de energie weer had om rustig en reëel na te kunnen denken schreef hij zijn biografie. Hij ontdekte zijn ‘drivers’: “ik moet harder werken dan anderen” had hij ooit als jongen geconcludeerd op school. “Als ik meer dan m’n best doe dan lukt het wel”. Hij kwam erachter dat zijn enorme doorzettingsvermogen en resultaatgerichtheid die hem destijds zo geholpen hadden nu een valkuil waren geworden, zeker in combinatie met de steeds stijgende targets die hij vanuit de organisatie mee kreeg.

Tom is nu weer beter en succesvol terug in het werk. Hij weet zijn grenzen veel beter te bewaken, neemt rust, sport en plant zijn werk zo dat het voor hem te doen is. Hij oriënteert zich momenteel op een carriëreswitch. Maar wel een uit kracht, en niet als vlucht of omdat het niet anders kan.

Anna: “Ik durf het aan, ik ga leiding geven”

Anna (40 jaar) twijfelde over een managementfunctie. Ze vertelde: “ik denk al heel lang over een leidinggevende functie. Het gaat goed in mijn werk en ik word gezien als senior en professional. Maar, ik merk dat ik blijf twijfelen. Wil ik echt een leidinggevende positie? En waarom dan? Is het de status of gewoon omdat ik mijn ideeën dan beter uit kan voeren? Mensen mee kan nemen? Maar, kan ik dat ook? En, wat betekent dat voor thuis?”

Anna wilde pas op de plaats maken. “Nu kan het nog zei ze, straks is het te laat”. We besloten om het moment aan te grijpen om haar talent grondig in beeld te brengen. Ze deed een assessment bij mij waarin ze zowel een intelligentietest, drijfverentest, persoonlijkheidstest als een leiderschapsrollentest.
De tests hielpen om snel tot de kern te komen. Ze kwam naar voren als een praktische en resultaatgerichte professional met een opvallend talent voor plannen, organiseren en coachen.
Ze concludeerde dat ze de uitdaging van een leidinggevende baan wilde aangaan, in een rol en omgeving waar het monitoren, plannen en organiseren kerntaken waren van de manager. “Dit kan ik”, wist ze.
Het samen maken van een goed overzicht gaf haar rust en helderheid. Ze voelde zich opgelucht en is nu alweer een jaar aan het werk als manager, tot ieders tevredenheid.

Bas: “Ik heb nu rust en ik ga nu eerst tijd besteden aan mijn kind en het afwikkelen van een aantal familiezaken”

Bas werkte jarenlang met plezier totdat hij in het kader van bezuinigingen bij de reorganisatie werd ontslagen. Bas was boos. Hij begreep de keuze niet, maakte zich zorgen over de continuïteit in het werk en voelde zich aan de kant gezet. Hij ging in verzet. Hij zorgde ervoor dat hij de regels en procedures zo goed kende dat hij hiermee zijn eigen draai aan de gang van zaken kon geven. Hij ging niet mee in het standaardtraject van de organisatie maar onderhandelde en regelde zelf zijn coach/outplacement. Toen hij begon bij het Talenthuis was hij ook in beroep gegaan tegen de in zijn ogen onterecht lage vergoeding die hij mee zou krijgen.

Door aandacht te besteden aan zijn woede en te oefenen met de methodiek van de geweldloze communicatie lukte hem steeds beter om in lastige gesprekken rustig te blijven. Hij leerde nieuwe communicatiestijlen aan en zorgde dat hij rustig, waardig en standvastig zijn punten ter tafel kon brengen. Hij won de rechtszaak en sleepte een mooi bedrag in de wacht.

Hij pakte daarna het moment om pas op de plaats te maken, tijd te nemen om afstand te kunnen nemen en te reflecteren op wat voor hem echt belangrijk was. Hij besloot een time-out te nemen om meer voor zijn zoontje te kunnen zorgen en een aantal familiezaken in rust en met aandacht te kunnen ondersteunen en afronden. Bas was blij dat hij had doorgezet en trouw gebleven aan zichzelf.

Mark: “Ik zie opeens signalen die ik vroeger nooit zag, hierdoor ben ik effectiever en het is nog leuk ook”

Mark is manager van de IT-afdeling. Hij is succesvol en ondanks de reorganisatie mag zijn afdeling bijna verdubbelen. Hij vertelt: “de directie neemt eigenlijk alles over wat ik voorstel en ik word er elke dag onzekerder over.” Uit de tests die hij doet blijkt dat hij op het hoogste niveau van intelligentie scoort. Dat merk je ook. Hij drukt zichzelf zorgvuldig uit en weet zijn verhaal goed te doen. Toch knaagt het bij Mark. Hij snapt niet waarom anderen zo kunnen zeuren, waarom het zo langzaam gaat. “Laatst zat ik bij een gesprek tussen twee medewerkers waar het niet tussen boterde’ vertelt hij. ‘Ik dacht, zo, dat is opgelost. In de gang hoorde ik een van beiden verzuchten: dat heeft dus niets opgeleverd. Ik stond paf. Hoe is dit nou mogelijk? Wat heb ik gemist?”

Samen kwamen we erachter dat hij non-verbale signalen mist. Hij bleek van nature zo gericht op rationele oplossingen en werkte zo hard dat hij zijn eigen gevoel niet herkende en ook niet dat van anderen. Dit was even wennen. Maar langzamerhand begon hij te experimenteren. Door met humor naar zichzelf en anderen te kijken oefende hij en werd hij steeds beter in het herkennen en benoemen van non-verbaal gedrag. Er ging een wereld voor hem open. “Ik ging van zwart-wit naar kleur” vertelt. hij. Ook realiseerde hij zich dat hij beter voor zichzelf moest zorgen. Hij besloot budget aan te vragen voor een senior-medewerker, om zelf ook een kritische sparringpartner te hebben. En hij maakte eindelijk vaart om een goede secretaresse te regelen. Zo kan hij nu ook een keer op tijd naar huis.

Robbert: “Ik wil directer van betekenis willen zijn voor mijn cliënten. Mijn functie past me niet meer door de veranderingen in de organisatie”.

Robbert: “Ik ben nu al 20 jaar in dienst en het gaat goed. Toch knaagt het en ben ik bezig met plannen voor iets anders. Ik wil directer van betekenis kunnen zijn voor mijn cliënten. Ik zit nu teveel op afstand. Ik zou meer met de mensen zelf willen werken en word nu teveel in beslag genomen door alle administratie en de onrust in de organisatie. Ik denk dat ik gelukkiger zou zijn als ik kleinschaliger zou kunnen werken. Hoe doe ik dat alleen? Ik denk er al zo lang over na en blijf het voor me uit schuiven.”

Robbert creëerde samen met mij inzicht in zijn talenten en drijfveren. Samen ontdekten we ook wat hem tegenhield, zijn eigen criticus, de drukte waarin hij zich teveel liet meeslepen en zijn enorme verantwoordelijkheidsgevoel en loyaliteit naar zijn werkgever. Hij besloot uiteindelijk door te zetten en voor zichzelf te beginnen. Ik dacht mee over zijn businessplan en we spraken goed door hoe hij op een goede, contructieve manier in overleg met zijn werkgever uit elkaar kon gaan.

Robbert heeft nu een eigen organisatie, waarin hij doet waar hij van droomde.

Meer weten over het Talenthuis?

Stress en burnout

  • Stress preventie
  • Herstel van overspannenheid en burnout
  • Veelgenoemde resultaten

Talenthuis zakelijk

  • Assessment
  • Coaching managers
  • Loopbaancoaching
  • Herstel van stress en burnout
  • Prefered supplier
  • Veertigers in de organisaties